|
|
|
|
|
Leeuwarder Courant, 28 mei 2007
|
Zeventig jaar samen onder aan de dijk
 Het was op een dansavond in de jaren dertig in dorpscafé De
Drie Gemeenten in Oude Leije dat bij Eeltje Tjepkema (95) en Baukje
Wassenaar (93) de vonken oversprongen, "'t Waar liefde op 't eerste gesicht", zegt Baukje
met een lach.
Eigenlijk was het gek dat ze elkaar niet eerder ontmoetten, want hij woonde
in Nieuwebildtzijl en zij woonde even verderop
aan het streekje Kriegenbrug
aan de Nieuwebildtdijk. Hoe dan ook, in 1937 trouwden ze, afgelopen zondag
precies zeventig jaar geleden.
Ondanks het huwelijksgeluk was het een moeilijke tijd. "'t Waren de krisisjaren. We mosten ons
rede met fijf gulden in 'e week", herinnert Eeltje zich. "Hoe 't kon weet ik niet, maar 't
kon", zegt Baukje.
Zo'n 53 jaar woont het echtpaar nu onder
aan de dijk in Nieuwebildtzijl, de plek waar Eeltje werd geboren aan het doodlopende Butendykswechy dat leidt naar het Noarderleech.
Daar namen ze de boerderij van de ouders van Eeltje
over.
Samen hebben ze altijd hard gewerkt, vertelt hij. Naast het eigen land had
Tjepkema ook een loonbedrijfje. Na de oorlog ging hij met de dorsmachine
heel de provincie door. "Van Appelska tot an
'e Dongeradelen." Ook Baukje
werkte, als kindermeid en bij de bakker.
Ze kregen vijf kinderen. Drie jongens: Gerben, Jasper en Cees, en twee
meisjes: Joukje en Willy. Gerben woont nog altijd
bij hen thuis, "'t Weunt hier prachtig. Frij en stil en flakbij see", zegt Eeltje.
Toch is de plek niet zonder gevaren. Bij
zware stormen ging het er soms woest aan toe, zo dicht bij de zeedijk. Het
was een keer zo erg dat de sierborden van de muur sloegen. "Soa skudde 't linnenbehang hyn en
weer", weet Baukje nog. De gelijmde borden
hangen er nog altijd.
Na de landsaneringen in de jaren vijftig kreeg het gezin het beter.
"We hewwe goed boerd",
zegt Eeltje. Toen hij stopte met werken konden ze
genieten van hun vrije tijd. Tot een aantal jaar geleden fietsten de Tjepkema's nog veel, tot aan Harlingen en Dokkum toe. Nu rijdt Eeltje
nog wel eens naar de zeedijk, maar Baukje komt
niet veel meer buiten: de benen willen niet meer.
Toch zijn er nog veel die even de hand opsteken als ze langs het huis van
de Tjepkema's rijden, voor een ommetje op de
zeedijk. "We hewwe 'n hoop kunde",
glundert Eeltje. "En wy
binne nag och soa gesond", zegt Baukje.
Het echtpaar denkt daarom nog helemaal
niet aan een verhuizing naar een verzorgingshuis. "Ik sou niet wete hoe 't ik der de dâg omkrije most", zegt Eeltje.
Door José Hulsing
|
|
|
Leeuwarder Courant, 18 mei 2005
|
 Scherpe lijnen in aardappelland
Boer Jan van der Meij maakt met de trekker
strakke lijnen in zijn aardappelland achter de zeedijk bij Nieuwebildtzijl. Met hemelvaartsdag
gingen de pootaardappelen de grond in, de afgelopen week zette hij de
kanten op de ruggen zodat de aardappelen goed kunnen groeien. Tot gistaravond kon Van der Meij doorwerken. Vanwege de
regen ligt het werk voorlopig stil
|
|
|
Politie Friesland
|
Nieuwebildtzijl: keukenbrand 25 september 2001
Maandag omstreeks 17.20 uur was een 33-jarige vrouw in de keuken van haar
woning aan de Koedijk bezig met het klaarmaken van het eten. Zij had een
pannetje met jus op het gasfornuis gezet, toen de baby begon te huilen.
Tijdens het verzorgen van de baby werd het pannetje op het vuur vergeten.
De afzuigkap vatte vlam. Met een poederblusser werden de eerste vlammen
bedwongen, waarna de brandweer de zaak verder afhandelde. De bewoonster
liep enkele kleine brandwondjes op aan haar hand. De baby bleef ongedeerd.
De schade bleef beperkt tot de keuken.
|
Uit:
|
|
Pieter Hoekstra, uit Nieuwebildtzijl,
smid (42) voor de rechtbank te Groningen wegens het overvallen en beroven
van slager H.Y. Sipma uit Oudebildtzijl,
16 oktober 1950, Nieuwsblad van het Noorden.
|
Terug
|
|
|
|
